Երկրորդ Կիրակի Խաչվերացի Տոնից Հետո

Կիրակի, Սեպտեմբերի 20, 2026

«Թող ձեր սրտերը չխռովվեն. հավատացեք Աստծուն, հավատացեք և ինձ»

(Հովհ․ 14։1)

Հիսուս Քրիստոս այս խոսքերն ասաց այն պահին, երբ Իր աշակերտների սրտերը լի էին անհանգստությամբ, վախով և անորոշությամբ։ Նրանք դեռ չէին հասկանում, թե ինչ պիտի տեղի ունենար, և նրանց հոգիները խռովված էին։ Սակայն այդ դժվարին պահին Տերը նրանց չտվեց երկար բացատրություններ, այլ պարգևեց ամենամեծ մխիթարությունը. «Թող ձեր սրտերը չխռովվեն. հավատացեք Աստծուն, հավատացեք և Ինձ»։

Այս խոսքերը նույնքան կենդանի են նաև այսօր։ Մենք ապրում ենք մի աշխարհում, որտեղ անհանգստությունը դարձել է մարդկանց մշտական ուղեկիցը։ Պատերազմները, հիվանդությունները, տնտեսական դժվարությունները, ընտանիքներում առաջացած խնդիրները և ապագայի անորոշությունը հաճախ ծանրացնում են մարդու սիրտը։ Շատերը փորձում են խաղաղություն գտնել նյութական ապահովության, հաջողության կամ մարդկային երաշխիքների մեջ, սակայն իրական խաղաղությունը չի ծնվում արտաքին պայմաններից, այլ Աստծո ներկայությունից։

Քրիստոս մեզ չի խոստանում, որ մեր կյանքում երբեք դժվարություններ չեն լինելու։ Նա խոստանում է, որ մենք այդ ճանապարհին միայնակ չենք լինելու։ Հավատքը չի հեռացնում բոլոր փորձությունները, բայց այն ուժ է տալիս հաղթահարելու դրանք։ Երբ մարդը վստահում է Աստծուն, նույնիսկ ամենամեծ փոթորիկների մեջ նրա սիրտը կարող է խաղաղ մնալ, որովհետև գիտի, թե Ով է իր կյանքի ղեկավարը։

Հաճախ մենք ցանկանում ենք իմանալ, թե ինչ է սպասվում վաղը, բայց Աստված մեզ հրավիրում է ոչ թե ապրել վաղվա վախով, այլ այսօրվա հավատքով։ Նա ցանկանում է, որ մեր վստահությունը հիմնված լինի ոչ թե այն բանի վրա, ինչ մենք տեսնում ենք, այլ Նրա անփոփոխ սիրո և հավատարիմ խոստումների վրա։

Երբ մեր սրտերը խռովվում են, եկեք ավելի շատ աղոթենք, քան անհանգստանանք։ Ավելի շատ վստահենք, քան կասկածենք։ Ավելի շատ նայենք Քրիստոսին, քան դեպի մեր վախերը, որովհետև այն սիրտը, որը բնակվում է Տիրոջ ներկայության մեջ, գտնում է այն խաղաղությունը, որը աշխարհը չի կարող տալ և չի կարող խլել։

Հիսուս Քրիստոսի այս մխիթարիչ խոսքերը թող ամեն օր հնչեն մեր հոգիներում և թող հավատքը հաղթի մեր վախերին, հույսը՝ մեր հուսահատությանը, իսկ Տիրոջ խաղաղությունը մշտապես բնակվի մեր սրտերում։

ՄԻՔԱՅԵԼ սարկավագ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ