Չորրորդ Կիրակի Պայծառակերպությունից Հետո

Կիրակի, Օգոստոսի 2, 2026

«Ձեր մեղքերն են պատնեշ դարձել ձեր և Աստծու միջև,
ձեր անօրենությունների պատճառով է նա իր երեսը շրջել ձեզնից, որ չգթա»

(Եսայի 59:2)

Եսայի մարգարեի խոսքերը թեև հնչում են խիստ, սակայն դրանց մեջ թաքնված է մեծ սեր և հայրական զգուշացում։ Աստված երբեք չի ցանկանում հեռանալ մարդուց, որովհետև Նա մեզ ստեղծել է Իր սիրով և կամենում է, որ ապրենք Իր ներկայության մեջ։ Սակայն մեղքը մարդու և Աստծո միջև կանգնեցնում է մի պատնեշ, որը խավարեցնում է սիրտը և թուլացնում հավատքը։

Այսօր մենք հաճախ մտածում ենք, որ մեղքը միայն մեծ հանցագործություններն են։ Սակայն Աստծո խոսքը մեզ սովորեցնում է, որ յուրաքանչյուր չար միտք, սուտ խոսք, անարդար վերաբերմունք, նախանձ, ատելություն, եսասիրություն և աններողամտություն նույնպես հեռացնում են մեզ Աստծուց։ Մեղքը միշտ սկսվում է մարդու սրտում, և եթե այն չբուժվի ապաշխարությամբ, աստիճանաբար տիրում է ամբողջ կյանքին։

Մեր ժամանակներում մարդիկ սովորել են արդարացնել իրենց սխալները։ Աշխարհը հաճախ ասում է. «Այսպես են բոլորն ապրում», «Դա այնքան էլ կարևոր չէ»։ Սակայն Աստծո ճշմարտությունը չի փոխվում։ Այն, ինչ մեզ հեռացնում է սիրուց, ճշմարտությունից և արդարությունից, միշտ էլ վնասում է մեր հոգուն։ Սակայն այս մարգարեական խոսքը դատապարտության մասին չէ, այլ վերադարձի հրավեր։ Աստված չի ցանկանում, որ մեղավորը կորչի, այլ որ դարձի գա և ապրի։ Ամեն անգամ, երբ անկեղծ ապաշխարում ենք, խոստովանում ենք մեր մեղքերը և վերադառնում Աստծուն, այդ պատնեշը քանդվում է, և մեր սրտերը կրկին լցվում են Նրա խաղաղությամբ։ Դարձը պարզապես անցյալի սխալների համար ցավ զգալը չէ։ Դարձը նոր ճանապարհ ընտրելն է։ Դա նշանակում է թողնել այն, ինչը բաժանում է մեզ Աստծուց, և նորից քայլել Նրա լույսի մեջ։ Աստված միշտ պատրաստ է ներելու, որովհետև Նրա ողորմությունը ավելի մեծ է, քան մեր անկումները։

Եկեք չսովորենք ապրել մեղքի հետ՝ կարծելով, թե այն չի վնասում մեզ։ Ամեն օր քննենք մեր սրտերը, մաքրենք դրանք աղոթքով, ապաշխարությամբ և սիրո գործերով։ Որովհետև երբ մեր սրտից հեռանում է մեղքի պատնեշը, Աստծո շնորհը նորից ազատորեն բնակվում է մեր կյանքում։ Ուրեմն, թող Տերը շնորհի մեզ խոնարհ սիրտ, անկեղծ ապաշխարություն և քաջություն՝ փոխելու մեր կյանքը, որպեսզի ոչինչ այլևս չբաժանի մեզ Նրա հայրական անսահման սիրուց։

ՄԻՔԱՅԵԼ սարկավագ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ