«Արթուն կացեք, որովհետև չգիտեք, թե որ ժամին կգա ձեր Տերը» (Մատթ․ 24։42)
Մեծ Պահքի վեցերորդ՝ Գալստյան կիրակին հիշեցում է մեծ և կարևոր ճշմարտության մասին․ մեր կյանքը միայն այսօրվա մասին չէ, այլ նաև այն օրվա, երբ Տերը կրկին պիտի գա։ Քրիստոսի գալուստը միայն ապագայի մի իրադարձություն չէ․ այն նաև կոչ է մեզ համար՝ ապրելու այնպես, որ մեր սրտերը միշտ պատրաստ լինեն Նրա ներկայությանը։
Տերը մեզ ասում է՝ «Արթուն եղեք»․ այս խոսքը առաջին հերթին վերաբերում է մեր հոգևոր կյանքին։ Արթուն լինել նշանակում է զգոն լինել մեր մտքերի, խոսքերի և գործերի մեջ։ Երբ մարդը ապրում է սիրով, ներողամտությամբ և բարությամբ, նա արդեն ապրում է Տիրոջ լույսի մեջ։ Այդպիսի կյանքը մարդուն դարձնում է պատրաստ Տիրոջ հանդիպմանը։
Գալստյան կիրակին նաև մեզ հիշեցնում է, որ ժամանակը մեծ պարգև է։ Ամեն օրը հնարավորություն է՝ ավելի լավ մարդ դառնալու, ավելի շատ սիրելու և ավելի շատ բարիք գործելու։ Երբ մենք օգնում ենք մեկին, երբ սփոփում ենք տխուր մարդուն, երբ ներողություն ենք խնդրում կամ ներում ենք ուրիշներին, մենք մեր կյանքը դարձնում ենք կենդանի վկայություն Քրիստոսի սիրո մասին։ Հաճախ մարդիկ մտածում են, թե պատրաստ լինել նշանակում է մեծ բաներ անել։ Սակայն Տերը մեզ սովորեցնում է, որ հավատարմությունը փոքր բաների մեջ է սկսվում։ Բարի խոսքը, ազնիվ վերաբերմունքը, համբերությունը և սերը այն ճանապարհն են, որով մարդը պատրաստում է իր սիրտը Աստծո համար։
Այսպիսով, Գալստյան կիրակին մեզ հրավիրում է վերանայել մեր կյանքը։ Հարցնենք ինքներս մեզ․ արդյո՞ք մեր խոսքերը կառուցում են ուրիշներին, արդյո՞ք մեր գործերը բարիք են բերում, արդյո՞ք մեր սրտերը բաց են Աստծո համար։ Եթե մեր կյանքը լցված է հավատով, սիրով և հույսով, ապա մենք արդեն քայլում ենք դեպի Տիրոջ լույսը։
Թող այս օրը մեզ համար լինի նոր սկիզբ։ Ապրենք այնպես, որ յուրաքանչյուր օրը լինի պատրաստություն Տիրոջ գալուստին։ Ապրենք սիրով, ապրենք ճշմարտությամբ և ապրենք հավատով, որպեսզի երբ Տերը գա, մեր սրտերը լի լինեն խաղաղությամբ, ուրախությամբ ու սիրով։
ՄԻՔԱՅԵԼ սարկավագ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ
